Een zelf verzonnen wereld waar men de beschikking heeft over één van de vier elementen.
 

Welkom GUEST!
USERNAME
PASSWORD
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten

Navigation

Season

Herfst
[ 8 tot 17°C ]

De herfst staat weer voor de deur en heeft scherpe winden en koude temperaturen met zich meegebracht, maar een mooie herfstdag is geen bijster zeldzaam fenomeen. De bladeren aan de bomen kleuren langzaam rood en bruin en door regelmatige regenbuien zijn er overal regenplassen te vinden.

Events

New Layout

ATF heeft een nieuwe layout, waarbij een aantal nieuwe functies zijn toegevoegd en aangepast. Klik op de volgende link om alle informatie over de nieuwe layout te kunnen lezen!

[ LINK ]


Boek tegen de muur -open-




http://i61.tinypic.com/35hlfl1.jpg

17
Aarde
avatar
Student


do mei 07, 2015 8:33 pm
Kain kon stiekem heel slecht lezen en had dus problemen met de theorie van aardmagie goed te snappen. De jongeman zat in de loungeruimte een poging te wagen tot te leren lezen, wat een moeilijkere klus bleek te zijn dan dat hij eigenlijk in eerste instantie had verwacht. De diepe frons op zijn gehavende gelaat was dan ook een passend iets bij wat hij voelde opborrelen. De neiging om het boek tegen een van de muren te flikkeren was groter aan het worden met de minuten die er verstreken, minuten die hij spendeerde om het boek te proberen ontcijferen. Natuurlijk was hij te koppig om de leerlingen hier om enige hulp te vragen. Hij hoefde hun medeleiden niet, wilde niet weer herbeleven hoe hij als kleine ukkepuk in die arena lag en ze hem geld toegooiden alsof hij een of andere vijver was die hun wensen werkelijkheid ging maken.

Met een luide gefrustreerde brul die van diep in zijn keel kwam gooide hij het boek weg, dat tegen een muur smakte en met een luide plof op de grond belandde. Natuurlijk was de blondharige jongen uitermate gefrustreerd, grotendeels doordat hij niet kon lezen en het andere deel was gewoon door zichzelf. Van nature was hij al een persoon die regelmatig voor geen rede boos werd op jan en alleman die op dat moment te dicht bij hem stond. Een eigenschapje dat hij had vergaard over de jaren, hij kende immers niets anders dan agressie en hij werd nergens geliefd, dus waarom zou hij het gevoel dan kennen? Hij was er vies van, vies van het onbekende en misschien ook een beetje bang. Niet dat deze jongen dat ooit zou toegeven, hij had weinig meegekregen van zijn eigen jeugd, weinig blokken om op te bouwen, dus veel was nog onbekend voor hem en misschien was dat beter zo, voor zijn eigen goed.

Met nog steeds diezelfde frons op zijn gezicht, stond hij op van de stoel waar hij zat, zijn knie die ooit gebroken was geweest, kraakte nijdig terwijl hij met zijn lichte mankpas naar het boek liep en het opraapte. Kain ging weer zitten, om nog maar eens een poging te wagen tot het alfabet te leren, niet dat zelfstudie veel hielp.

-Wees welkom-


Profiel bekijken



http://i61.tinypic.com/35hlfl1.jpg

17 years old
Lucht
avatar
Student


do mei 07, 2015 9:18 pm
De Louge Hall. Wat een fijne plek. Eigenlijk kwam Lukas hier niet zo vaak, omdat het helemaal niks voor hem was. Hij spendeerde zijn tijd liever op andere plekken. Zijn bed, onderanderen. Met ogen gesloten. Ver weg in dromenland. Alleen al door het denken aan een lekker lang dutje, moest de zeventienjarige gapen. God, hij had de afgelopen nachten iedere keer nét niet genoeg slaap gekregen en dat merkte hij toch wel. Helaas had hij nu geen tijd voor een schoonheidsslaapje. Nee, hij moest voor een groepsproject wat gegevens uitprinten met een van de printers die hier stonden en dit vervolgens verwerken in een verslag.

Eenmaal bij de Lounge Hall aangekomen, echter, bleek het dat het niet zo simpel zou zijn. Ten eerste had hij geen idee waar die verdomde printers stonden, ten tweede had hij ook eigenlijk geen idee hoe ze nou precies werkten. In zijn thuisdorp waren ze erg onderontwikkeld qua technologie en ook al was hun kennis verbeterd terwijl hij opgroeide, hij wist nog steeds niet precies hoe ze werkten. Maar goed. Moest hij ze wel eerst vinden. Waren die dingen niet heel groot en luidruchtig? Of zat hij met zijn neus te kijken? Dat zou wel een heleboel verklaren...

Met zijn handen in zijn zakken en zijn rugtas over één van zijn schouders liep hij zuchtend rond, tot iemand opeens begon te brullen en een boek tegen een muur gooide. Arm ding... Vervolgens hobbelde de boekenmishandelaar richting zijn gesneuvelde leermiddel en raapte het op. Stilletjes keek de luchtstuurder toe terwijl een fronsje op zijn gezicht verscheen. Hmm. Misschien kon hij zijn tijd wel op een veel leukere manier verdoen. Vandaar dus dat hij zich naar de blonde jongen toedraaide en op hem af liep. Hij pakte in één zwaai een stoel en zette deze met de rug richting de tafel tegenover de ander neer. Vervolgens nam hij plaats, de rugleuning tussen zijn benen en keek hij de ander enkele seconden aandringend aan. Hoewel een deel van zijn gezichtsuitdrukking verborgen ging onder de paarse sjaal, was het toch wel duidelijk dat hij de situatie wel grappig vond. "Dat is boekenmishandeling, weet je. Daar kun je in de problemen voor komen," 'zei' hij in poeslieve toon, "Lukt het?"

OOC : Hai ;v;


Profiel bekijken



http://38.media.tumblr.com/952b8d80179e5acc0309dfe716347c28/tumblr_inline_mtg65eZerF1qg734k.png

14
Positief
Aarde
avatar
Student


do mei 07, 2015 10:29 pm
Zachtjes neuriënd huppelde het meisje door de gangen. Haar hoofd bewoog blij heen en weer terwijl ze helemaal in haar liedje opging, ogen gesloten en totaal niet oplettend waar ze nou eigenlijk naartoe huppelde. Pure onschuld was ze, zich onbewust van het kwaad in de wereld. Hoewel ze zich dat eigenlijk wel bewust was, dondersgoed zelfs – maar ontkennen was een kunst.
Haar rokje zwierde vrolijk mee met haar huppelpas, maar bleef op een gegeven moment stilhangen toen het meisje stopte met huppelen. ‘Eh…’ kwam er zachtjes over haar lippen, opende eindelijk haar ogen en keek eens om zich heen. Waar was ze eigenlijk? Ze hief haar armen op en draaide een rondje, wist nogal onhandig tot stilstand te komen (x-beentjes pose) en staarde toen met een diepe frons voor zich uit. Dat was te snel. Nog eens draaide ze een rondje, maar nu tergend langzaam – nam de omgeving goed in zich op. Uiteindelijk bleef ze stilstaan en knikte ze: ‘De Lounge Hall!’ Goed zo Mabel.
 
Ze stond nog geen tel zo stil, met een te serieuze blik op haar gelaat en een trots gevoel van binnen omdat ze instaat was geweest om te ontcijferen waar ze was of het avontuur begon. Een brul galmde door de hal, waardoor ze met een ruk in de richting keek waar het vandaan kwam.
Zonder verder na te denken rende ze naar de crime scene.
Hard plaatste haar hand tegen de deuropening en keek ze naar de twee jongens. ‘Mabel!’ - ze kon haar zin niet afmaken, was buitenadem - ‘Detective’ ­– zakte door haar benen en hapte half naar adem – ‘Red de dag!’ Haar hand zakte uiteindelijk naar beneden en ze liet zich helemaal op de grond zakken, wist nog dramatisch een hand naar ze uit te steken. Officer down ~
Wat een trieste vertoning was ze toch.

ooc; let niet op Mabel :'D
Profiel bekijken





Gesponsorde inhoud


 Soortgelijke onderwerpen
-
» Woud spreuken opzoeken.
» Damn umbrella.. {OPEN}
» [Boek] Betoverd/Beautiful creatures
» [Boek] De Witte Wolf/Der Weiße Wolf.
» Devils Daughter ||