Een zelf verzonnen wereld waar men de beschikking heeft over één van de vier elementen.
 

Welkom GUEST!
USERNAME
PASSWORD
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten

Navigation

Season

Herfst
[ 8 tot 17°C ]

De herfst staat weer voor de deur en heeft scherpe winden en koude temperaturen met zich meegebracht, maar een mooie herfstdag is geen bijster zeldzaam fenomeen. De bladeren aan de bomen kleuren langzaam rood en bruin en door regelmatige regenbuien zijn er overal regenplassen te vinden.

Events

New Layout

ATF heeft een nieuwe layout, waarbij een aantal nieuwe functies zijn toegevoegd en aangepast. Klik op de volgende link om alle informatie over de nieuwe layout te kunnen lezen!

[ LINK ]


no f*cking chill [ ZHE IKE ]




http://i61.tinypic.com/35hlfl1.jpg

17 years 'ld
Beiden
Geen
avatar
Student


za aug 08, 2015 7:38 pm
Het was koud, het was plakkerig, het was nat en hij voelde het over zijn hele lichaam: water.
Het was te verwachten, de waterlessen waren niet bedoeld om scheikundige formules over water te behandelen of te berekenen hoe hard de klap zou zijn als iemand van een 50 meter hoogte de zee in zou springen. Nee, de waterlessen gingen - zoals verwacht dus - puur om de sturing. Nou was Xavier geen water-Astral, een element was bij hem non-existent, dus ging hij vooral naar de verdedigingslessen. Had hij kunnen verwachten dat hij zeiknat terug zou keren van de les? Ja, natuurlijk. Maar dat maakte zijn humeur niet veel beter.

Terwijl hij in zijn hoofd al een wraakactie begon te plannen tegen de persoon die hem nat had gegooid, liep hij naar zijn slaapzaal om van kleding te wisselen. Hij zag er uit als een bezopen kat en zijn gezichtsuitdrukking verried dat hij uit zou halen naar wie hem dan ook durfde aan te spreken. Er hing bijna een donderwolk boven zijn hoofd en het beeld was eigenlijk meer komisch dan intimiderend. Zijn laarzen sopten over de vloer en het water gleed in druppels van zijn haar en kleding af, zo doende liet het een letterlijk spoor van water achter. Ineens voelde hij een bekende kriebel aan zijn neus, alsof een onzichtbare veer zijn neusvleugels kriebelde. Zijn longen zogen een hoop lucht naar binnen en stootten het lucht gelijk weer weg met een luide nies. Het fabeltje dat de ziel het lichaam even verliet bij een nies? Ja, zo voelde het. Maar in plaats van dood neer te vallen, bleef Xavier staan terwijl er nog een rilling over zijn rug kroop, als bij-effect van de nies. 'Muh.' bracht hij uit en veegde zijn neus af. Stay in bed tomorrow.

Nadat hij zijn natte kleding had uitgedaan en droge kleding aan had gedaan, merkte hij dat er iets miste. Tijdens het uitpakken van zijn tas zag hij dat hij zijn boek niet meer in zijn tas had. Hij fronste en plofte voor zijn tas op de grond om Sherlock te gaan na te denken. Wanneer had hij dat boek voor het laatst open geslagen? Tijdens het ontbijt een keer en ook tijdens de lunch. Het boek kon mogelijk in de eetzaal liggen, maar het kon inmiddels ook meegenomen zijn naar de gevonden voorwerpen. Twee plaatsen waar hij dus moest gaan kijken, maar hij had het gevoel dat hij het boek nog een keer had opengeslagen. Was hij niet gestopt met lezen bij een cliffhanger? Maar wie stopte hem dan, want normaliter zou hij niet stoppen? Oh.  De docent water. Waarschijnlijk lag het dus in het lokaal.

Eenmaal aangekomen bij het lokaal hoopte Xavier niet dat de deur nu op slot zou zijn. Nu hij terugdacht aan de cliffhanger wilde hij echt wel weten wat er verder zou gebeuren. Hij draaide aan de deurklink en de deur bleek niet op slot te zijn. Good. En zijn boek lag er ook nog. Bij zijn tafel aangenomen raapte hij het boek op en keek hij even het lokaal rond. Al het water was weg en verder was het netjes opgeruimd. Waarschijnlijk waren er geen lessen meer. Waarom was de deur dan nog open? Was de leraar de deur vergeten te vergrendelen? Waarschijnlijk. Dit gaf Xavier echter wel een kans om in het bureau van de docent te kijken, om bijvoorbeeld te zoeken naar antwoordvellen (als de leraar dan zo dom was om de antwoordvellen achter te laten). Misschien dat hij ze kon verspreiden, zodat de directie compleet zou flippen om een fraudezaak. Als hij dan toch geen fysiek geweld mocht gebruiken, dan ging hij maar achter de schermen werken.
Xavier liep op het bureau af en haalde een zakdoekje uit zijn zak om daarmee de klink van de la vast te pakken en de la open te trekken (wat diefstal je wel niet leerde). Geen antwoordvellen. Volgende la. Ook niks, al vond hij wel een zak pretzels. Die verdwenen in de zak van zijn vest. Volgende la. Niks behalve stof. Ugh, jammer ook weer.


@''Ike''



those empty walls
pretentious attention
dismissive apprehension
don't waste your time, on coffins today
when we decline, from the confines of our mind
don't waste your time, on coffins today
Profiel bekijken



http://sig.grumpybumpers.com/host/alright.gif

16 years old
Beiden
Geen
avatar
Student


za aug 08, 2015 8:25 pm
Hmpf. Zijn gezicht was tot de helft weggestoken in zijn sjaal terwijl hij op het binnenplein tegen een van de muren leunde. Wallen kleurde de bleke huid onder zijn ogen, deed het cyaan in zijn irissen extra fel lijken. De matchende koptelefoon bedekte zijn oren en pompte luide rock-muziek zijn oren in terwijl hij daar zo zat. Vermoeid keek hij om zich heen terwijl hij op wist hij veel wie aan het wachten was. Een of andere project partner. Ike had de knul nog nooit gezien, maar was door de docent aan hem gekoppeld om een of andere stomme opdracht te doen. De jongen leek nogal nerdy, dus in elk geval zou hij werken, maar toch had Ike het fijner gevonden om alleen te werken. Dan hoefde hij niet sociaal of leuk te doen. Dan kon hij gewoon achterin gaan zitten en zijn ding doen, appeltje eitje. Maar nee. Hij moest het er maar mee doen.

De twee hadden afgesproken om wat papieren en aantekeningen te ruilen zodat Ike ze allemaal in een tabel kon zetten. Alright, geen probleem, maar dan moest de sukkel wel op tijd komen. Eindelijk kwam hij aanhobbelen en na enkele korte woorden, had Ike een stapeltje papieren in zijn handen gedrukt gekregen en was hij hem na een enigszins kortaffe 'doei' gepeerd. Op naar de mediatheek, waar hij in alle rust kon werken. Met de koptelefoon nu op zijn schouders liep hij door de school, maar voordat hij naar de mediatheek ging, besloot hij een 'korte' omweg te maken naar het lokaal Water, waar hij nog iets met de docent wilde bespreken. Die was er vast nog wel, right? Docenten waren zo ongeveer altijd in hun lokalen, ze hadden verder geen leven.

Eenmaal aangekomen, nam hij enkele seconden zich voor te bereiden, waarna hij de deur opende en naar binnen stapte. Terwijl hij het lokaal doorkeek, hoorde hij de deur achter zich weer dichtvallen. Het was echter niet de docent die hij achter het bureau aantrof. Nee, het was... Oh, hell noh. Hij keek de andere witharige knul enkele seconde aan, waarna hij met een "Nope" zich omdraaide en aan de deurklink trok. Er gebeurde echter niks. Met een frons rukte hij wederom aan het koele ding, maar de deur werkte niet mee. Oh, KOM OP. Hij zette zijn voet tegen een van de vele pijpleidingen die hier door het lokaal liepen (dat was makkelijker dan water uit kranen halen) en ging met zijn hele gewicht aan de deur hangen, maar hij deed niks anders dan kraken.

Toen hij opnieuw een poging waagde, gleed zijn voet echter weg van waar hij het neergezet had en raakte hij een van de draaiknoppen waarmee men water uit de pijp kon halen. En hij trok het ding zo maar mee. Voordat hij kon beseffen wat hij gedaan had, begon er water uit de pijp te lekken, en niet zo'n beetje ook. "Woah—" bracht Ike uit terwijl de sterke straal hem doorweekte en het, in combinatie met zijn val, hem omver knokte. "Oh, SHIT," schold de jongen vervolgens terwijl hij van het lek weg krabbelde, lichte paniek in zijn ogen en de aantekeningen nat en verspreid over de vloer. Hij was Xavier al helemaal vergeten...

OOC: HALLO : D
Profiel bekijken
 Soortgelijke onderwerpen
-
» #// Azure Cherise Myriad Melua
» I played the f*cking villian, just like you wanted (open)
» { Broken? Nah, I'm a shattered f*cking mess [Patrol]
» Someone here needs to find their chill [Kael]