Een zelf verzonnen wereld waar men de beschikking heeft over één van de vier elementen.
 

Welkom GUEST!
USERNAME
PASSWORD
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten

Navigation

Season

Herfst
[ 8 tot 17°C ]

De herfst staat weer voor de deur en heeft scherpe winden en koude temperaturen met zich meegebracht, maar een mooie herfstdag is geen bijster zeldzaam fenomeen. De bladeren aan de bomen kleuren langzaam rood en bruin en door regelmatige regenbuien zijn er overal regenplassen te vinden.

Events

New Layout

ATF heeft een nieuwe layout, waarbij een aantal nieuwe functies zijn toegevoegd en aangepast. Klik op de volgende link om alle informatie over de nieuwe layout te kunnen lezen!

[ LINK ]


A new place




http://i68.tinypic.com/2ajqdtg.png

17
Positief
Lucht

Student


di dec 22, 2015 12:52 pm
Nog geen één dag op school, of hij had het winter weer al flink gevoeld. Hij had een sjaal om, een paar fuzzy oor warmers en een jas aan... Maar toch was het benar koud. Hij was immers ingesneeuwd tijdens het lopen terug hier heen. Hij had enkele dingen nog moeten inslaan.. Nu stond hij hier voor gek haast.
Terwijl hij in de Grand hall stond ontdooide zijn kleding al iets van de warmte hier. Alles werd doorweekt nat en eenmaal zijn jas uit... was ook zijn trui en alles nat. Hij gromde wat en keek rond, zou hier ergens een plaats zijn om alles weer droog te maken? Natuurlijk niet...

Bij een verwarming ging hij zitten, geen haar op zijn hoofd dat hij nu net een stap ging verzetten in deze barre sneeuwstorm... of het nu buiten of binnen was... Hij was nat... hij was grumpy en hij wilde niet meer.


Profiel bekijken



http://i1302.photobucket.com/albums/ag133/MightyCape/A%20Iconn_zpsgarfwntk.jpg

17
Negatief
Vuur

Administrator


wo dec 23, 2015 5:19 pm
Dit was de beste tijd van het jaar, vooral omdat er zo veel eten was. Iets waar zijn puberende lijf eigenlijk altijd naar snakte. Elk ontbijt schoof hij zijn bord vol met kerst pudding en andere lekkernijen. Die suikerige voorraad die hij nu dan ook in zijn systeem had zorgde voor een hyper energieke Allen, die barste van de zin om wat leuks te doen. Het was kerst! Maar buiten was het te koud, nat en zompig momenteel. Dus greep hij de kans om het gebouw wat meer in sfeer te brengen. Ondanks de enkele versierde kerstbomen keken veel leerlingen in de grote hal nog steeds chagrijnig en dat konden ze natuurlijk niet hebben voor een vrolijke kerstfeest.

Gekleed in zijn kersttrui liep hij naar een willekeurige boom om daar een slinger aan te ontfutselen. De paar bekenden die ondertussen langs liepen wenste hij hartelijk fijne feestdagen, hoe gek ze hem ook aankeken omdat hij een kerstboom aan het bestelen was. Met die slingers in zijn handen richtte hij zijn blik op de aanwezige leerlingen. Binnen een mum van tijd had hij pure perfectie gespot, die met een chagrijnig gezicht naar een stoel slofte. En die haren hadden nog een groene tint ook, ideaal voor een kerstboom. Allens passen versnelden tot hij bijna door de zaal rende en aangekomen bij de jongen gooide hij van achteren een zilveren slinger zwierig over diens schouders, terwijl hij een tweede, rode slinger gebruikte om een soort geïmproviseerde verbinding aan de stoel en de jongen te maken. "Niet zo alleentjes gaan zitten, man, vrolijk op, dan krijg je het vanzelf warm!" Voor Allen stond heel december in het teken van feest. Net als het grootste deel van de rest van het jaar overigens. In de zaal zag hij een blauwharig kreng twee eerstejaars afblaffen, wat een grijns op zijn gezicht bracht. "Wren! WRRRRENN! Ik heb een cadeautje voor je!!" schreeuwde hij door de galmende hal heen. Dit kon ze gewoon niet niét horen.



Weird is just a side-effect of awesome!
Profiel bekijken



http://i63.tinypic.com/2wg9c8g.png

17 jaar
Negatief
Lucht

Student


wo dec 23, 2015 10:15 pm
Het was kerst, verdomme, dus waarom liepen er nog steeds brugpiepers in haar weg? Wren was er toch VRIJ ZEKER van dat ze de Kerstman vriendelijk gevraagd had deze etters toch tenminste deze paar dagen van het jaar van de aardbodem te wissen. Was dat echt zoveel om te vragen? Het was maar één verdorie ding! Ohja en ze had natuurlijk weer om werelddominatie gevraagd. Uiteindelijk had ze een houten stok met een hand eraan gekregen, zodat ze Astrals met de uitgestoken vinger kon prikken. Goed genoeg; dat was weer een stapje dichterbij de wereld overheersen. Wren had dit ding echter niet bij, het lach veilig weggestopt op haar kamer. Een nationale schat moest goed beschermd worden! Hiermee had de Kerstman het wel goed gemaakt voor dit jaar, dus die was veilig van Wren.

Maar de brugpiepers waren een ander verhaal. Nee, die waren zeer zeker niet vrijgesproken van Wrens woede. Het was alweer zover toen ze zich naar de Grand Hall begaf en er twee eerstejaars tegen haar aan botsten. Jammer genoeg waren de twee langer dan zij, maar dat hield Wren niet tegen. Ook het feit dat ze met z'n allen al middenin de grote hal stonden deed niet af aan haar woede. Het was Kerst, ze was blij dat het Kerst was en ze verdíende een geweldige Kerst! Wie ging dat nu voor haar verpesten?!
Wren hief een wijzende vinger op naar één van de twee bruggers die een korte verontschuldiging mompelde voor hij doorliep. 'WAT NOU SORRY? WAT KOOP IK VOOR SORRY?' schreeuwde het kleine meisje dan ook tegen de grotere jongen. 'VIND JE HET LEUK OM DE KERST VAN ANDEREN TE VERPESTEN? LELIJKE TROL!' Wren haalde haar neus op, was niet van plan om de jongen wat terug te laten zeggen. Zij gaf de sick burns hier, niet een of ander snotjong. 'Misschien krijg je wel een muts in je kerstsok om over je kop te trekken, dan hoeft niemand je meer aan te kijken! En jij,' gilde ze, terwijl ze zich naar zijn vriend toedraaide. 'Jij-'

Haar aandacht werd abrupt van haar prooi weggetrokken toen ze iemand haar naam hoorde gillen. 'Huh?' Wren draaide zich half om, om te kijken wie haar aandacht wilde trekken. Een ginger. Met een cadeautje. In de verte zag ze wat glinsteren. Hmm, cadeaus. Nee, dat kon ze niet negeren. 'Jullie hebben geluk,' zei ze - op een vrij normale toon weer - tegen de twee jongens. 'Maar zorg maar dat ik jullie lelijke koppen nooit meer hoef te zien, anders zal ik zorgen dat je geen moment meer rustig door deze gangen zal lopen!' dreigde ze, totaal ongegrond. Pff, zomaar haar kerstfeest verpesten.
Toen dit hele gedoe weer netjes en zorgvuldig afgehandeld was, draaide Wren zich om en trok een sprintje naar Allen toe. Er was niet veel wat haar liet rennen, maar de belofte aan een cadeautje hoorde daar zeker wel bij. Zodra ze bij Allen in de buurt kwam, merkte ze dat de vloer wat te glad was om goed te remmen, dus stopte ze maar door een poging te doen haar arm door die van Allen te haken en verder te glijden tot zijn tegenkracht haar zou stoppen. Zodra ze (of netjes stond, of op haar kont op de grond was beland), keek Wren eerst naar Allen, maar toen begon ze het geval onder de slingers te bestuderen. Hmm, een joch? Een chagrijnig joch? Even fronste ze, maar al snel lichtte haar gezicht op.

'Oh Allen! Wat lief!' Snel omhelsde ze hem, in haar oneindige enthousiasme, waarna ze Allen weer losliet het losse einde van de slinger pakte en probeerde dat nog een keertje rond het hoofd van haar persoonlijke slaafje te wikkelen. 'Dat had je niet hoeven doen! Damn, nu moet ik nog wat voor jou verzinnen,' zei ze. 'Is er iets dat jij wil hebben?' Maar al snel werd ze afgeleid door haar nieuwe speeltje. Ze prikte hem wat in zijn armen, in zijn wangen. 'Hoe heet hij?' Wren keek naar Allen en wees op de jongen. 'Of mag ik hem zelf een naam geven?' Hierbij klapte ze enthousiast in haar handen.
Oh, dit was echt geweldig. Best Christmas Ever. Zomaar een persoonlijk slaafje. Zou hij kunnen koken? Of geld hebben voor eten, tenminste? Wren hoopte dat ze wel een decadent spaarvarkentje gekregen had dat van goede films en veel popcorn hield. En van dure kleding kopen voor meisjes, natuurlijk. Tja, eentje met goede humor had ze niet meer nodig, die had ze hier al naast zich staan. 'Wat origineel van je! En fijn dat hij niet helemaal ingepakt is, wie gaat de rotmoeite doen het pakpapier open te maken. En dan hoeven er geen ademgaatjes in,' concludeerde ze. Het was lastig te zeggen of ze goed meespeelde met de grap, of het echt meende.



"Hands UP like a Rollercoaster
This love is taking over!"
<3 Credits to Ani
Profiel bekijken



http://i68.tinypic.com/2ajqdtg.png

17
Positief
Lucht

Student


do dec 24, 2015 10:05 am
Zijn humeur? Die was al niet in de beste staat zoals je kon zeggen. Het werd er dan ook niet beter op toen een ginger hem benaderde. Hij kwam haast sprintend zijn kant in gerend waarop Kido toch even nadacht of het wel een strak plan was om te blijven zitten.

In zijn gedachte kon hij hem toch al flink uit voeteren en hij keek hem niet aan. Toch… werd hij flink verrast over het feit dat hij slingers om kreeg. “O-oi!” Klonk hij er niet vrolijk om, maar er echt tegen in gaan… dat deed deze jongen ook, nog, niet. Hij keek hem vragend aan, hopend op iets van uitleg te krijgen… Naar zijn idee kreeg hij deze allang niet meer sinds de ginger gewoon verder ging. Hij riep naar iemand… een naam die veel in de school rond was gegaan… Wat was het ook alweer? Een kreng? Hij hield zich er niet zo erg mee bezig waardoor het hem ontglipt was.
Dus dít was het meisje waar iedereen over had… ze leek… als een klein kind zo voor hem… Het knuffelde de ander.. ‘Yuk..’ Mompelde hij en keek weer de andere kant in. “Hmm-?” Opletten!! Het was een handig iets, iets waar deze jongen nog wel iets van kon opsteken bij anderen. Als het een Chibi-scene kon worden, dan zou je een tappend voetje zien, kloppend adertje en een knalrood hoofd van woede zien… Zo ging het althans door Kido zijn eigen hoofd heen.

“Oi oi..” Klonk hij grumpy en keek haar recht aan. Al was het geluid er vreemd uit gekomen sinds hij op dat moment in z’n wang geprikt werd. Tsja… daar ergens onder de groene lokken was nu wel een adertje gekomen, hij hield zich in niet op zijn eerste dag in problemen te komen met het schoolhoofd.
“OI!” Hij had dit keer wél het gesprek gevolgd tussen de twee. “Ik ben geen slaaf!” Snauwde hij toch uit. Nee, hij wilde niet weer Astrals dicht bij hem hebben. Niet zoals toen althans.. Gewoon afstandelijk blijven van zijn klasgenoten, kil blijven doen en niemand in de vriendenkring laten komen.

Hij had de grap serieus opgepakt, wat je ook aan hem kon merken. ‘Ik ben niemands slaaf! Mijn naam gaat jullie ook geen een f*ck aan!” Riep hij en deed de slingers af, feest dit feest dat. Voor hem zat er helemaal nooit feest in. Vrienden had hij ooit wel gehad, maar door de hoeveelheid verhuizen van zijn ouders raakte hij die toch steeds weer kwijt, waardoor hij nu zo geworden was.


Profiel bekijken



http://i1302.photobucket.com/albums/ag133/MightyCape/A%20Iconn_zpsgarfwntk.jpg

17
Negatief
Vuur

Administrator


ma dec 28, 2015 4:14 pm
In zijn slingers ving hij een druipnatte Astral. En vrijgevig als hij was besloot hij deze gebeurtenis te delen met de wereld. Toen hij Wren riep keken veel leerlingen om, sommigen lachend door de aanblik van een versierde tiener, anderen hoofdschuddend omdat Allen overduidelijk weer eens in een van zijn hyperactieve buien beland was. De groene gast die hij gevangen had snapte er ondertussen vrij weinig van. Of wellicht waren diens spieren nog te veel vastgevroren om ook maar een beweging te kunnen maken. Hoe dan ook, de vangst bleef netjes zitten, op wat protesterende geluidjes na.
Wren kwam in razende vaart op hem af, en Allen wist wel wat men zij over meisjes die kwamen aanrennen zodra je maar riep. Dus met alle plezier haakte hij zijn arm door de hare en wist nog net te voorkomen dat ze voluit viel. Het zou niet de eerste keer zijn dat ze letterlijk voor hem op haar bek ging, maar het voelde toch een tikkeltje te wreed om een subtiel stapje opzij te zetten en haar aan haar lot over te laten.. Zeker omdat juist hij haar opgeroepen had. ''Vrrrrolijk kerstfeest, je bent zeker heel braaf geweest om dit te verdienen!'' antwoordde hij ietwat van de kaart door haar enthousiaste knuffel aanval. Zulke fysieke acties hadden nou eenmaal een bepaald effect op mannen en het verwarde hem. ''Ik noem hem zelf Broccoli,'' sprak Allen, terwijl hij de kerstboom-jongen een liefkozend klopje op zijn haren gaf. ''Kom, Brocje, zeg eens wat tegen je nieuwe euh baasje?''

Dat veroorzaakte een uitbarsting die Allen in zijn kortzichtige visie niet had kunnen voorzien. Hij had het reuze grappig gevonden en dat de ander dan zo plotseling ontplofte verraste hem. Maar nog steeds nam hij de boosheid niet volkomen serieus, zette hij de grap gewoon voort. ''Komaan, Wresley, leer je Groentje eens wat manieren!''



Weird is just a side-effect of awesome!
Profiel bekijken



http://i63.tinypic.com/2wg9c8g.png

17 jaar
Negatief
Lucht

Student


ma dec 28, 2015 8:28 pm
Wren was zeer tevreden met zichzelf. Niet alleen was ze niet op haar gezicht gegaan, ze had ook nog eens twee bruggers royaal verteld wat hun plaats in de maatschappij was én ze ontving nu een cadeau dat haar status waardig was. Glorious. Het meisje had dan ook een brede lach op haar gezicht; ze straalde meer blijdschap uit dan je voor mogelijk zou houden. Allen was zo gentlemanly haar te behoeden voor een kennismaking met de grond en Wren begon vol bewondering haar cadeautje te prikken. Je wilde wel een beetje spieren, hij zou veel werk moeten verrichten. Haar drinken halen, een stoel dragen op zijn schouders met haar erin. Nooit meer hoeven lopen klonk wel goed.

'Ja, je weet zelf,' zei het meisje. Ze was zo braaf geweest dat ze niet eens in het boek van Santa Claus stond. Hij gaf haar gewoon vanzelfsprekend iets, duh. Zo werkte die shit voor Astrals die het voor elkaar hadden. 'Ben jij ook braaf genoeg geweest dit jaar?' Wren keek Allen even aan met samengeknepen ogen, voor ze enthousiast knikte. 'Ik denk het wel!' Maar wat Allen zou krijgen, dat wist ze niet. Was zij een magisch dikzak? Nee. Dus Allen moest gewoon afwachten wat er voor hem onder de kerstboom zou komen.
Allen klopte Brocolli op zijn hoofd en moedigde hem aan wat te zeggen. Brocolli deed dit ook braaf, maar hij rebelleerde meteen. Hij was geen slaaf - klassieke ontkenning - en hij gooide de slingers af. Daarbij wilde hij zijn naam niet vertellen, dus besloot Wren dat dat dan maar Brocolli moest zijn. 'Hmm, Brocolli,' zei ze. 'Het heeft wel wat, maar het is niet bepaald verfijnd genoeg. Misschien Brocolli de Tweede? Of gewoon Brocolli, hij heeft niet teveel rechten,' vond het meisje.

Allen vermaande haar dat ze haar nieuwe speeltje wat manieren aan moest leren. Wren rolde met haar ogen en zuchtte. Ze ging voor Brocolli staan en probeerde hem recht aan te kijken, was zelfs bereid zijn kin te grijpen om hem ertoe te dwingen. 'Hey, HEY!' zei ze tegen hem. 'Luister eens, Broc Twee. Beetje opletten wat je zegt! Zo gaan we toch niet kennismaken?' Het meisje gaf hem nog net geen corrigerend tikje. 'Ik denk dat je eerst maar wat nieuwe woorden moet leren. Dat komt samen met onderdanigheid,' stelde ze veel te zelfvoldaan vast. Nee, Wren was geen fijne dame. Ze vond dat dit cadeau serieus was en dat de ander er maar mee te leven had. Nee, Brocolli had niet echt een keuze meer. Nu Allen hem aan Wren cadeau had gedaan, zag zij hem als haar persoonlijke eigendom, wat hij ook zei. Ze zou hem niet met rust laten tot ze zat van hem was.

De woorden van Brocolli werden grotendeels genegeerd door het meisje. Het maakte haar vrij weinig uit dat de ander langer en waarschijnlijk ongeveer even oud was als zij. En de boosheid? Ach, dat was tijdelijk, dat prikte ze er nog wel uit. Om haar gedachten kracht te geven prikte ze nogmaals in de wangen van de jongen. Daarna keek ze weer even naar Allen. 'Hij moet nog veel leren,' zei ze, verontschuldigend. 'Maar hij heeft zichzelf net wel zelf uitgepakt, hoefde ik niet de moeite voor de slingers te doen, dus ik denk dat er wel potentie in zit!' Tja, ze had nu eenmaal een scherpe blik voor dit soort dingen. Ze was hier goed in. Beoordelen of anderen goede slaafjes konden zijn. De roeping van je leven, natuurlijk!

Wren besloot door te gaan naar het tweede onderdeel. Nu de jongen nog zat, plofte ze neer op zijn schoot, er verder niet aan denkend hoe dat er dan wel niet uit mocht zien. 'Kijk Brocolli, ik zal je even uitleg geven,' zei ze met een brede glimlach. 'Als ik nou zo ga zitten, dan kun je me optillen en dan gaan we een leuk wandelingetje maken.' Ze sloeg een arm om zijn nek en keek hem aan met een gelukkige glimlach. Wren was net een kind in de speeltuin, zo enthousiast was ze. Zie je wel mam, de kerstman leest m'n briefjes wel! Haha, look at me now! 'Of heb je geen zin om te wandelen, Brocolli?' Wren hield haar hoofd wat schuin en keek hem vragend aan. Hij was nu meer een voorwerp voor haar dan een persoon, dat moest nog even tot haar doordringen. Ach, ze was gewoon zo blij met haar cadeautje.



"Hands UP like a Rollercoaster
This love is taking over!"
<3 Credits to Ani
Profiel bekijken



http://i68.tinypic.com/2ajqdtg.png

17
Positief
Lucht

Student


do dec 31, 2015 12:46 pm
''Vrrrrolijk kerstfeest, je bent zeker heel braaf geweest om dit te verdienen!'' Dit kon je niet menen… dit was gewoon een slechte droom. Na de klop op zijn hoofd keek hij hem aan… maar het was niet echt bepaald een vrolijke blik wat hij de ander gaf.
Kido begon maar tot tien te tellen na zijn uitbarsting. Vooral toen er haast niet op gereageerd werd zoals hij gehoopt had. Toen de paars harige voor hem ging staan keek hij weg, maar tot verbazing werd zijn kin vastgegrepen. Hij keek haar aan, maar met een vuile blik in zijn ogen. “Hmm? “ Klonk hij en keek gewoon weg via zn ooghoeken. ‘Yea right.’ Klonk hij in zijn gedachten en sloeg zn armen over elkaar heen.
Hij liet al haar woorden zo langs hem gaan, gestopt met luisteren terwijl hij gewoon maar wat meer omhoog begon te kijken. Het is gewoon een joke… over een uurtje is het wel gestopt, zo dacht hij er althans over.
Bij het geprikt in zijn wang zuchtte hij even, over geven… nooit, hij zou er gewoon tegen in gaan. Toch de actie die zij deed had hij nooit zien aankomen. “He..?” Hij was verbaasd maar keek nog een keer naar haar. Kijk Brocolli, ik zal je even uitleg geven, Als ik nou zo ga zitten, dan kun je me optillen en dan gaan we een leuk wandelingetje maken.” Zo klonk ze. Hij keek der aan, dit meen je me niet…

21…22…23… Zo telde hij verder tot zijn geduld echt het bodem pitje had gekregen. “Nee niet echt… maar weet je wat… voor jou..” Klonk hij en zou haar optillen, over zijn schouder gooien en zo een stukje lopen om haar vervolgens toch ergens te droppen, niet eens de moeite te doen om haar goed neer te leggen. Nee- hij liet haar los ze moest maar uitzoeken hoe zij zelf terecht zou komen.


Profiel bekijken





Gesponsorde inhoud


 Soortgelijke onderwerpen
-
» Myou.
» Double feelings about this place..
» Arctica's place
» Fight place
» X. The Place Where The Heart Is .X