Een zelf verzonnen wereld waar men de beschikking heeft over één van de vier elementen.
 

Welkom GUEST!
USERNAME
PASSWORD
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten

Navigation

Season

Herfst
[ 8 tot 17°C ]

De herfst staat weer voor de deur en heeft scherpe winden en koude temperaturen met zich meegebracht, maar een mooie herfstdag is geen bijster zeldzaam fenomeen. De bladeren aan de bomen kleuren langzaam rood en bruin en door regelmatige regenbuien zijn er overal regenplassen te vinden.

Events

New Layout

ATF heeft een nieuwe layout, waarbij een aantal nieuwe functies zijn toegevoegd en aangepast. Klik op de volgende link om alle informatie over de nieuwe layout te kunnen lezen!

[ LINK ]


Smooth as silk [open]




http://illiweb.com/fa/pbucket.gif

17
Negatief
Vuur
avatar
Administrator


ma jul 27, 2015 10:58 pm
Zelfverzekerd liep Allen door de stad, grijnzend alsof de zon voor hem scheen. Hij had vandaag zijn werkstuk terug gekregen, 'geschreven' over een onderwerp zo saai en nutteloos dat hij het zich nu al niet meer kon herinneren. En hij had er een vijf komma acht voor gekregen. Een zes min. Beneden gemiddeld, maar hey, wel genoeg om zijn gemiddelde voor het vak zodanig op te krikken dat hij zijn toekomst rooskleurig inzag. Jaja, op deze manier haalde hij dit jaar wel. Met hakken over de sloot. Fab. Maar hij was er nog niet..

Want zoals iedere leerling van Rikka High wel wist waren de laatste weken voor de zomervakantie een slagveld, waar docenten genadeloos met testen van bekwaamheid strooiden om het laatste beetje energie uit hun leerlingen te persen. Zelfs de nerds zwoegden onder de zware taak van leren terwijl het buiten zo'n heerlijk weer was. Sommigen gaven het gewoon op, zij konden het zich veroorloven met hun hoge gemiddeldes. Voor Allen was het echter een andere zaak: Hij was vanochtend voor zijn doen vroeg opgestaan en was vastbesloten geweest om zichzelf  de hele dag in de bieb te verschansen. Hij moest en zou zijn F&F cijfer boven de zes tillen en hij zou studeren tot hij erbij neerviel.

Het feit dat hij hier nog steeds rondliep bewees natuurlijk al dat van dat voornemen nog weinig terecht was gekomen. Het was al bijna twee uur en Allen had nog geen boek gezien, op het sinds kort beroemde flutromannetje over een aantal tinten grijs. Maar dat had een ontzettend goede en logische reden. Echt waar. Die milkshake zou hem helpen met zijn concentratie. Dat hij zijn schrift was vergeten was niet zijn schuld, maar hij had die wel nodig! En daarna had hij absoluut een flesje water moeten halen, omdat zijn mond zo droog aanvoelde van de shake en het terug naar school lopen. En als hij toch al zo dichtbij de boekenwinkel was kon hij toch net zo goed even kijken of de geruchten over dat 50 tinten boekje wel klopten? Zijn uitstelgedrag was een kunst op zich. Maar, zo vertelde hij zichzelf, nu was dat voorbij. Hij stond voor de deuren van de openbare bibliotheek en haalde diep adem. Zijn laatste teug frisse lucht voor een lange tijd. Hierna was het enkel zweetgeur en stofwolken.

Na twee hoofdstukken was hij het al zat. Lezen was saai, maar tegelijk nuttige aantekeningen maken was een regelrechte marteling. Allen stond op, pakte het boek en liep terug naar de plank waar hij het vandaan had gehaald. Daar verwisselde hij het voor een boek wat Een beknopte samenvatting van alles wat je moet weten over Flora en Fauna beloofde te zijn. Kom maar op. Toen hij terug kwam spotte hij in de buurt van zijn tafeltje een silhouet van een dame. En hij slaakte een zucht van overgave aan zijn puberinstincten, voordat hij zijn boek op zijn stoel gooide en zichzelf met een glijdende beweging over het tafeltje liet glijden tot hij in de beurt van het meisje kwam. ''Hey daar,'' begon hij, zowel zijn toon als glimlach toonden al meteen dat het hier niet om een studie gerelateerd gesprekje ging. Hij was met zijn peentjeskleurige haren, sproetenkop en suffe humor dan wel niet de meest aantrekkelijke persoon, maar aan zijn uitstraling was daar niets van te merken. ''Als jij mijn huiswerk was.. Zou ik je de hele nacht doen op m'n bureau..'' Want dat was een totaal geschikte zin om meisjes mee te verleiden in een bibliotheek. Zijn brein was echt overkookt van de hitte en het nadenken.

[Useless gebrabbel begin, don't mind that. Also, open voor een lady (of iets anders als je er iets logisch van kan maken c':)]



Weird is just a side-effect of awesome!
Profiel bekijken



http://i61.tinypic.com/35hlfl1.jpg

18 jaar
Positief
Vuur
avatar
Student


ma jul 27, 2015 11:35 pm

Haar lange, zwart gekleurde krullen vielen sierlijk langs haar gezicht terwijl de jongedame voorover gebogen zat over een boek. Ze was nu al een paar dagen in Amabele geweest, maar had iets nuttigs om te doen zolang mogelijk uitgesteld. Ze had nog steeds geen bijbaan, had de school nog steeds niet opgezocht en geen sociale contacten gelegd. De straten waren overspoeld met studenten die ongetwijfeld van Rikka High afkwamen en de stad bood meer dan genoeg cafétjes om nieuwe vrienden te maken. In plaats daarvan bevond ze zich in de bibliotheek en had ze zoveel mogelijk boeken over positieve energie bij elkaar gesprokkeld. Deze boeken lagen nu verspreid over het tafeltje dat ze zichzelf toegeëigend had door boos naar het jonge meisje te staren dat er had gezeten voordat Estel met haar enorme stapel boeken aan kwam zetten. Nu zat ze alleen aan de tafel en lagen er twee opengeslagen boeken voor haar neus en hield ze nog een derde boek vast waar ze een beetje door heen bladderde. Ze was nooit goed geweest in leren. De dame bezat het geduld niet om zo lang stil te zetten en de interesse was er ook niet. Ze was een doener, geen denker. Een gefrustreerde zucht verliet haar mond. Weg gaan was echter geen optie. Ze besefte pijnlijk goed dat ze achter liep op alle stof en dat ze in de lessen veel zou moeten inhalen. Ze had haar krachten tot een jaar geleden altijd links laten liggen en zelfs daarna was ze alleen maar gefocust geweest op vuur. Van energie wist ze vrij wel niks en ze wilde zichzelf niet voor schut zetten in de klas. Dus leren het was het. Met hoeveel tegenzin dan ook.

De tijd kroop traag voorbij terwijl ze in de bibliotheek was. Langzaam begon de frustratie het van haar motivatie te winnen en het boek dat ze eerst nog in haar handen had gehad, lag inmiddels al in een zwijgend protest op de tafel voor haar. Misschien was het een goed idee om koffie te halen. Gewoon om haar gedachten ergens op te zetten en vervolgens kon ze weer met een fris hoofd en herwonnen concentratie beginnen. Maar als ze nu op stond, was waarschijnlijk als ze terugkwam haar verzameling boeken verdwenen. Zachtjes bijtend op der onderlip overwoog ze haar opties, toen ze vanuit haar ooghoek iemand ze naderen.

Nee.

Ze had zo goed haar best gedaan om sociaal contact te vermijden en nu vond iemand het wel nodig om daar verandering in te brengen. Haar blik verstarde en in haar hoofd trokken de meest creatieve vervloekingen voorbij. Ze hoopte, bad, dat de gedaante gewoon even naar haar boeken zou kijken en dan weer op zou rotten. Ga weg, ga weg, ga weg. De twee woorden hadden een mantra in haar hoofd gevormd. Maar zoveel geluk was haar niet gegund en met pijn in haar hart moest ze de uiterst slechte en ongepaste openingszin van de jongen aan horen. Haar donkere ogen schoten zonder genade zijn kant op en bekeken hem van top tot teen. Nee, ze had hier zo geen behoefte aan. Het lag niet perse aan de jongen zelf, hoewel zijn sproeten en slungelige lichaam zeker niet mee hielpen, maar eerder aan het feit dat ze een hekel had aan iedereen die haar nu zou aanspreken. Hij hoefde trouwens geen groot probleem te zijn. In tegendeel, gasten als hij waren over het algemeen vrij gemakkelijk weg te jagen.

‘En vervolgens nog steeds een onvoldoende halen, niet?’ Een valse glimlach verspreidde zich over haar lippen. Als een kat die zojuist haar prooi had gevangen. Aanval was de beste verdediging en ze was niet naar Rikka gekomen om vrienden te maken. Nee, ze wilde een diploma halen en dan weer heel snel weg wezen. Vriendelijke contacten zouden haar alleen maar afleiden.

I could not resist -3-


cнαяαcтєя || тнємє
Profiel bekijken



http://illiweb.com/fa/pbucket.gif

17
Negatief
Vuur
avatar
Administrator


wo jul 29, 2015 8:42 pm
Het was een mooi meisje, slank, of liever gezegd: rank, lang, met golvende lokken en een uitstraling die in clubs vast en zeker de aandacht zou trekken. Dat was eigenlijk alles wat Allen opviel, zijn observatie skills lieten nog wel eens te wensen over, zeker als hij zijn aandacht richtte op een leuke chick. Hij was er niet op uit om haar gelijk het bed in te praten en een vurige passievolle one-night stand te hebben - al impliceerde zijn openingszin dat wel. Ze was aantrekkelijk en hij zou haar graag beter leren kennen, ja, ook fysiek. Maar zo ontzettend seksueel ingesteld was hij ook weer niet. Tja, Allen was geen geniale flirter en dat was eigenlijk de hele reden voor deze domme uitspraak.

Ook het meisje leek het een behoorlijk domme situatie te vinden - achterlijk zelfs, aan haar reactie te zien. Ach, hij overleefde het wel. Allen was behoorlijk sociaal en trok zich best veel aan van wat zijn vrienden van hem vonden. Maar afwijzingen van meisjes die hij niet eens kende deden hem een stuk minder, vooral omdat hij het onderhand wel gewend was. Zijn meiden-motto was dan ook: Nooit geschoten is altijd mis!

Hoewel zijn doelwit behoorlijk vals grijnsde bleef Allen vrolijk lachen. Ze beoordeelde hem met een onvoldoende, hmm. Het was een scherpe opmerking, maar het was beter dan meteen een klap te krijgen. Always look on the bright side of life. Bovendien was deze grappenmaker gewend bijna niets in het leven serieus te nemen. Allen haalde zijn schouders op. ''Misschien. Of misschien niet. Er is maar één manier om dat uit te vinden.'' Zijn lach verbreedde en hij trok plagerig een wenkbrauw op. ''En bij een onvoldoende ga ik wel gewoon voor de herkansing, tweemaal is scheepsrecht, nietwaar?'' Hij leunde iets naar voren, nog steeds zittend op haar tafel, en plaatste zijn handen op de tafelrand om zichzelf te ondersteunen. ''Oh, mijn naam is Allen, by the way, hi.''

OOC: sorry voor de kortheid :I



Weird is just a side-effect of awesome!
Profiel bekijken



http://i61.tinypic.com/35hlfl1.jpg

18 jaar
Positief
Vuur
avatar
Student


vr jul 31, 2015 8:53 pm
Iets aan zijn vrolijkheid werkte ontwapenend. Ze wist niet of het aan zijn opvallende haarkleur kwam waardoor ze hem niet helemaal serieus kon nemen of het feit dat hij totaal niet ontmoedigd was door haar reactie. In ieder geval verdween de “rot op” uit haar houding. Ze zag zowaar een mogelijkheid om lol te hebben. Hoewel de valsheid in haar glimlach niet verdween, werd hij wel iets milder. Voor de oplettende kijker gaf de subtiele verandering aan dat haar intentie verandert was. In slechts enkele secondes was de jongen verandert van “ongewenst object” naar “ speeltje”. Maar ze betwijfelde sterk of hij een oplettende kijker was. Sowieso trok ze het niveau van zijn gedachten in twijfel. Niet dat het ook maar iets uitmaakte, het zou haar spelletje alleen maar interessanter maken. Ergens was het triest, omdat het ze er vanuit ging dat het bijna te makkelijk zou zijn. Maar wat was er mis met een beetje jagen voor de lol? Het hield je instincten scherp. En misschien als ze de prooi tot haar tanden had, gedacht had met een wel geplaatste bijt, kon ze daarna nog wel even doorspelen. Niks mis met een beetje vermaak hebben op school, dan kon ze tenminste het voor haar een vreemde fenomeen “vrije tijd” invullen.

“Oh, is dat zo?” Haar stem was net iets heser dan haar vorige woorden. Ze plaatste haar elleboog op tafel en leunde iets naar voren, zich heel duidelijk bewust wat voor beeld dit opleverde met haar iets lage tanktop. Het was zo makkelijk. “Ik dacht dat de uitspraak, driemaal is scheepsrecht was?” Zachtjes leunde ze op haar hand, plaatste haar pink tegen der lippen aan. Het was een vrij klassieke houding, maar ze moest de keer nog mee maken dat het niet werkte. Kort richtte ze haar blik naar beneden, naar zijn handen – alleen om haar gezicht nog voordeliger uit te laten komen. Als een danseres wist ze haar hoeken. Toen hij zichzelf voorstelde, vlogen haar donkere ogen weer naar boven om de zijne te ontmoeten. “Aangenaam, Allen.”

Ze rechtte haar rug weer. Haar vingers veegde een krul die over haar schouder had gehangen naar achteren zodat haar borst iets meer open kwam te liggen. Ze hoopte uit het diepst van haar hart dat hij zo simpel zou zijn. Dat met een paar seconden zijn hormonen al door zijn aderen zouden gieren. Ook al had haar borst misschien weinig te bieden, je was getraind of niet, het bleef een laag topje en hij bleef een jongen. Een jongen met hele slechte openingszinnen bovendien.

“Dus Allen, wat waren je plannen voor vandaag?”


cнαяαcтєя || тнємє
Profiel bekijken



http://illiweb.com/fa/pbucket.gif

17
Negatief
Vuur
avatar
Administrator


zo aug 09, 2015 12:35 am
De boeken die hij dit hele semester nauwelijks had aangeraakt lagen verdorie weer ongebruikt op zijn tafeltje, bewaakt door een half leeggedronken flesje water en zijn vest, welke in de huidige zomerwarmte totaal overbodig was, maar hij toch meegesleept had, omdat hij in zijn haast gewoon lukraak spullen mee had gegrist. Netjes inpakken en een normale tas meenemen was te veel moeite. En daarnaast zou hij dan bijna de impressie geven dat hij hier vrijwillig en volledig nerdy klaar om te leren was. Nee, het was vooral het feit dat zijn moeder hem de hele vakantie achterna zou zitten als hij een onvoldoende zou staan. Daarom had hij zichzelf met tegenzin naar de bibliotheek gesleept. En dat moest hij natuurlijk wel uitstralen, hij was tien graden koeler dan de jonkies die hier verhit zaten te studeren.

En die coolheid was precies de reden dat dit mooie meisje nu met hem aan het praten was en niet met meneer brillemans of een ander stuudje. Prioriteiten man. En een kijkje in haar shirt, wat  een veel interessanter plaatje opleverde dan de suffe schilderijen die hier hingen. ''Driemaal? Ach, met zo'n oud spreekwoord is het hoog tijd voor wat vernieuwing, denk je ook niet?'' antwoordde hij met een knipoog. ''Daarnaast leg ik de lat graag wat hoger.'' Het feit dat hij zo uitgebreid antwoord gaf was al een teken aan de wand dat dit de foute kant op ging; Een kant die absoluut niet gepast was in een bibliotheek. Maar het was nu al te laat om terug te gaan naar nutteloze plantennamen studeren, daar zou hij zich absoluut niet meer op kunnen concentreren. Als hij morgenochtend vroeg opstond zou hij nog drie uur tijd hebben om wat feitjes in zijn korte termijn geheugen te stampen.

“Dus Allen, wat waren je plannen voor vandaag?”
Dat.. Dat was een vraag waarop het antwoord een minuut geleden ontzettend saai geweest was. Maar nu waren alle mogelijkheden weer geopend. Duidelijk. Dat ze dit vroeg betekende toch al dat ze hoopte dat het antwoord 'niets bijzonders' was? En natuurlijk kon dat geregeld worden, voor deze madame. ''Niets bijzonders.'' Damnit, had hij dat nou net letterlijk gezegd? Dat was niet cool.  Snel, hij moest het redden. ''Het plan was hier van de muffe geur en gezelligheid te genieten. What 'bout you?'' Allen besefte zich dat hij haar naam nog steeds niet wist en hoewel hij het dolgraag wilde vragen vreesde hij dan te pushy over te komen. Dus hield hij zijn mond maar. Misschien zou ze zich vanzelf wel voorstellen, wanneer ze zich realiseerde dat ze dat door zijn indrukwekkende aanwezigheid spontaan vergeten was. Ja.



Weird is just a side-effect of awesome!
Profiel bekijken





Gesponsorde inhoud


 Soortgelijke onderwerpen
-
» Damn umbrella.. {OPEN}
» Woud spreuken opzoeken.
» Naptime~[Open]
» Linn's Setjes {{Open!}}
» | Open || So why care for these petty obsessions? |