Een zelf verzonnen wereld waar men de beschikking heeft over één van de vier elementen.
 

Welkom GUEST!
USERNAME
PASSWORD
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten

Navigation

Season

Herfst
[ 8 tot 17°C ]

De herfst staat weer voor de deur en heeft scherpe winden en koude temperaturen met zich meegebracht, maar een mooie herfstdag is geen bijster zeldzaam fenomeen. De bladeren aan de bomen kleuren langzaam rood en bruin en door regelmatige regenbuien zijn er overal regenplassen te vinden.

Events

New Layout

ATF heeft een nieuwe layout, waarbij een aantal nieuwe functies zijn toegevoegd en aangepast. Klik op de volgende link om alle informatie over de nieuwe layout te kunnen lezen!

[ LINK ]


Pitterpatter ( — & Aiko )




http://sig.grumpybumpers.com/host/alright.gif

16 years old
Beiden
Geen

Student


za mei 09, 2015 6:41 pm
Wat begon als een toch wel mooie lentedag, eindigde in een heerlijke (maar niet heus) stortbui. Typisch Eldarisch, dit. Als jongen die in Eldara geboren en getogen was, had Ike moeten weten dat hij een waterdichte jas mee moest nemen, just in case, maar natuurlijk had hij zijn schouders opgetrokken en was hij lekker zonder jas naar buiten gegaan. Dat kwam hem nu te duur te staan.

Zijn eigen gevloek ging ongehoord door de luide muziek die door zijn koptelefoon zijn oren in bonkte, terwijl de jongen met zijn tas boven zijn hoofd richting de eerste de beste schuilplaats rende. Water spatte wanneer hij zijn in gympen verhulde schoenen contact maakten met de stenen, maar Ike bleef doorrennen. Hij was een van de laatste die nog buiten was, zo te zien. Tja, het was ook dom om helemaal naar een uithoek van het voetbalveld te lopen. De jongen wist één ding zeker, terwijl hij daar doorweekt en met natte sokken een schuilplaats zocht; Hij zou nooit meer wandelingetjes maken. Lekker wat buitenlucht en zon, his ass. Hij kon prima zonder.

Toen zijn cyaankleurige kijkers de plantenkas in beeld zagen verschijnen, draaide hij zich een kwartslag en stoof hij erop af. Die dingen stonden altijd open en hoewel ze niet lekker warm en knus waren, waren ze wel droog. Hij zou het er maar mee doen, alles beter dan nog langer in deze plensbui blijven. Hijgend kwam hij uiteindelijk bij het glazen gebouwtje aan. Hij trok de deur open, stapte naar binnen en deed de deur weer dicht. Met een zucht leunde hij vervolgens naar achter tegen de glazen wand en dropte hij zijn tas op de grond. "Fucking hell," vloekte hij zachtjes terwijl hij zijn koptelefoon van zijn hoofd schoof. Nu pas keek de jongen goed rond, en tot zijn verassing zag hij dat hij niet alleen was. Oh shit. "Oh, eh, h-hai," begroette hij de ander wat ongemakkelijk. Een meisje... Waarom nou weer een meisje?

& Aiko
Profiel bekijken



http://i61.tinypic.com/35hlfl1.jpg

14
Water

Student


zo mei 10, 2015 2:40 pm
Aiko was nog maar net in Eldara, ze was opgegroeid in de bergen waar het weliswaar vaak best koud was. De temperatuurwisselingen waren dan ook iets waar ze nauwelijks aandacht aan bestad. Ergens vond ze het best wel interessant dat er zoveel verschil was tussen Eldara en Iriolis. Behalve de Astrals was de natuur anders, iets dat haar aandacht echt wel trok. Het weer was ook warmer, en ondanks ze de omslagen van het weer niet kon voorspellen droeg ze vaak toch wel een dunne jas over haar kleding heen. Toch had ze het bijna nooit koud en deed die binnen altijd meteen uit. Nee, waarom een jas aan als het toch niet nodig was, was een van haar motto's. Ze had haar dwarsfluit weer eens uit haar tas gepakt en bekeek haar lievelingsinstrument met een tevreden blik. Hier in de kassen waren er toch nog geen Astrals aanwezig, dus kon ze haar gevoel gewoon laten gaan en op haar fluit spelen. Normaal deed ze dat nooit, nee daar was ze veelte verlegen voor. Ze hield er niet van om in middelpunt te staan. Waardoor ze enkele op moment voor haarzelf haar muziekinstrument erbij pakte en begon te spelen.

Ondertussen was het weer duidelijk omgeslagen, de regen stroomde langs de kaswanden naar beneden toe, iets wat haar nauwelijks op liet kijken, nee waarom zou ze. Ze had wel vaker regen gezien. Ze floot rustig verder en ging soepel over naar een wat springerige melodie. De tonen waren iets hoger dan ze normaal deed, enkel klonk het nog steeds goed, in ieder geval in haar ogen en zij was nogal een perfectionist als het om muziek ging. Ze kon er haar gevoel duidelijk in kwijt, zonder dat ze moest huilen of lachen, gewoon genieten en een zijn met de muziek. Nu ging de deur van de kas duidelijk open en keek ze even verward op. 'Fucking hell,' Snel stopte ze met spelen en legde haar instrument uiterst voorzichtig in haar tas. Ze fronste even maar negeerde het gescheld. Ze had door dat de jongen haar nog niet had opgemerkt en was daar eigenlijk stiekem wel blij mee. Maar de blijdschap veranderde al snel in verlegenheid, zoals altijd wanneer ze iemand ontmoette. 'Oh, eh, h-hai',' Klonk er een ongemakkelijke begroeting. Ze knikte de jongen enkel toe voordat ze een zachte en verlegen groet terug gaf. 'Hoi, lekker weertje..' Dat laatste klonk alsof ze het echt meende, iets wat ze ook deed, de regen bracht verkoeling. Dat was nou eenmaal hoe de natuur zijn werk deed, en eigenlijk hield ze van bijna alles in de natuur. Sommige insecten uitgezonderd.

Toch was ze geen meisje dat bang was voor een spin, of wesp. Nee, ze keek enkel op haalde dan haar schouders op en zou gewoon verder lopen. Hun een leven, zij een leven. Zo was het nu eenmaal en zo hield ze het ook graag. Ze draaide nu haar hoofd weer naar de jongen toe voordat ze haar tas dichtritste en naast hem ging staan. Ze keek naar buiten toe, tenminste wat er van buiten te zien was en grijnsde even. 'Gelukkig ben je niet van suiker!' Dat was een opmerking die wel vaker in haar dorp werd gezegd, en vast ook in andere dorpen, als kinderen zich aanstelde omdat er een beetje regen viel. Nu was deze bui wel meer dan een beetje, enkel negeerde ze dat maar. Regen was regen, en daar hield ze het voor het gemak maar bij.
Profiel bekijken



http://sig.grumpybumpers.com/host/alright.gif

16 years old
Beiden
Geen

Student


wo mei 13, 2015 9:29 pm
Hij keek het meisje wat ongemakkelijk aan terwijl hij daar zo stond, druipend nat en met een dieprode blos op zijn wangen. Oké, zou hij nog heel hard weg kunnen rennen? Waarschijnlijk niet. Waarschijnlijk zat hij hier vast voor wist hij veel hoe lang. Oh help. Het donkerharige meisje antwoordde met een zeer gemeende 'lekker weertje hè', waarop Ike niks anders kon doen dan staren. Lekker... weertje? Wat nou? De jongen keek haar wat ongelovig aan, waarna hij om keek om door de beslagen ruiten te kijken en weer terug te kijken. Als dit een lekker weertje was, was hij de president. Misschien was ze een water-Astral. Dan kon hij het nog wel begrijpen. Maar zo niet, dan was ze of gek, of moest ze serieus een bril krijgen.

Haar volgende woorden maakten hem enkel nog verwarder. Zwijgend staarde hij haar met een diepe frons aan, terwijl zij naar hem grijnsde. "Hè?" wist hij uiteindelijk uit te brengen, terwijl hij zich van de muur afduwde, haar nog steeds verward aankijkend. Waarom spraken meisjes altijd in raadsels? Waarom kon ze niet gewoon zeggen, "Hé wat een klote weer hè, hier is een handdoek". Dat begreep Ike in elk geval. Maar nee. Hij moest het er maar mee doen.

"Uh, gelukkig niet nee," antwoordde hij langzaam en onzeker, waarna hij zijn natte haar uit zijn gezicht streek en de druppels van zijn handen probeerde te schudden. Met een lichte frons keek hij wederom rond, waarna zijn blik bleef hangen bij een tafel met nogal zielige plantjes erop. Met zijn blik op die tafel gefocust liep hij door de enigszins kleine kas, waarna hij voor het houten ding stil bleef staan. Hij had nu zijn rug naar haar toe, maar kon haar nog heel vaagjes en onscherp in de weerspiegeling van de ruiten zien. "Deze planten zijn best zielig. Ze krijgen te weinig licht hier," merkte hij op, even vergetend dat niemand het waarschijnlijk interessant vond. Zelfs hij niet, maar hij had ooit een plantenboek gelezen en daardoor wist hij dit feitje. Stilletjes bracht hij zijn hand op en creëerde hij een lichtbol om de plantjes wat te voeden. Dat zouden ze vast leuk vinden. "I-Ik ben trouwens Ike, uh, l-leuk je te ontmoeten, denk ik," zei de jongen toen wat ongemakkelijk, terwijl hij met de lichtbol nog steeds in zijn hand over zijn schouder keek. Als ze hier vast zouden zitten voor de komende tijd, konden ze maar beter een beetje bekend worden met elkaar, right?

Wat is lang posten D: Ik krijg er niet veel uit, sorry!

Profiel bekijken



http://i61.tinypic.com/35hlfl1.jpg

14
Water

Student


vr mei 15, 2015 4:26 pm
Bij haar opmerking over suiker leek de jongen haar aan te kijken alsof ze gek was. Ze beet even nerveus op haar lippen terwijl ze naar hem luisterde. 'Hè?' Klonk er dan ook al snel. Blijkbaar had hij haar opmerking niet begrepen. Hij had haar ook al behoorlijk raar aangestaard toen ze het over een lekker weertje had. Ze keek de jongen met haar lichtblauwe ogen stilletjes aan zodat ze niet hoefde te praten, maar hij wel doorhad dat ze luisterde. Ze was best wel opmerkzaam. 'Uh, gelukkig niet nee,' antwoorde hij uiteindelijk. Nu glimlachte Aiko oprecht. 'Naar regen komt altijd zonneschijn,' tja ze sprak soms in halve raadsels omdat ze dat nu eenmaal gewend was, en niemand leek er echt last van te hebben. De jongen leek zijn natte haar uit zijn gezicht te willen houden enkel veel geluk leek hij niet te hebben. Aiko keek in haar rugzak en zocht geduldig naar een handdoek die ze altijd bij zich had omdat ze wel eens op gekke plekken wou mediteren. Ze liep naar hem toe en gaf het met een zwijgende glimlach aan hem. 'Alsjeblieft.' Klonk er enkel zachtjes en verlegen.

Ze mocht misschien van water houden maar echt gek was ze niet. Ze wist ook wel dat hij anders kou kon vatten en sinds hij geen droge kleding aan kon trekken, was het wat te beperken met een handdoek. Kon hij tenminste zijn haren drogen. Omdat het een kleine kas was, konden ze elkaar overal nog blijven zien. Een paar plantjes hadden weinig licht gehad, en dat leek de jongen ook op te merken. 'Deze planten zijn best zielig. Ze krijgen te weinig licht hier,' Aiko knikte enkel terwijl ze uit de beregende raam bleef staren. Daarna draaide ze zich om. Hij was duidelijk net zo ongemakkelijk als zij was onder de Astrals. Als ze eenmaal los kwam was het geen probleem, maar het feit was dat nieuwe Astrals ontmoeten niet haar hobby was. De jongen leek in staat te zijn licht te creeëren iets wat Aiko best leuk vond om te zien en sprak weer verder. 'I-Ik ben trouwens Ike, uh, l-leuk je te ontmoeten, denk ik,' Vooral het laatste liet haar een klein beetje glimlachen. 'Aiko, en ingelijks.' Zei ze enkel. Aiko betekende zo iets als kind van liefde, kleine liefde. Iets wat haar dorpje, gemeenschap haar had gegeven. Een bijnaam iets wat ze vaker gebruikte dan haar eigen naam. Ze was zo gewend Aiko genoemd te worden dat ze het daar ook bij hield. Verder wist ze niets te zeggen dus keek ze onder haar wimpers door naar de planten in de kas.

Wat mistte ze haar dorpje ook. Dit was zeker uit haar comfortzone, ze wou gewoon kunnen zijn wie ze was. Enkel wie ze dacht dat ze was, was ze hier niet. Hier was ze een doodnormale student terwijl ze thuis in het dorpje soms levens redde. Het was een omslag die ze lastig vond te maken. Haar zorgzame kant bleef altijd wel boven water drijven, enkel gebruikte ze die minder vaak. Haar blauwe ogen stonden ietwat afwezig, in al haar gepeins.

OOC: Ik heb nu ook een niet al te lange post.
Profiel bekijken





Gesponsorde inhoud